در باب جامعه شناسی تاریخی
34 بازدید
محل نشر: فصلنامه حوزه و دانشگاه شماره 42 (22 صفحه - از 48 تا 69)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
یکی از پدیده‏های علمی در نیمه‏ی دوم قرن بیستم، ظهور مطالعات میان‏رشته‏ای در محافل علمی است. مطالعات میان‏رشته‏ای علی‏رغم کارآمدی بالا در راستای پیشرفت علم، مسائل و مشکلاتی را برای دانشمندان به همراه داشته است. اختلاف در تصدّی این مطالعات از جمله‏ی این مسائل و مشکلات است. این مشکل در مورد مطالعات میان‏رشته‏ای تاریخ و جامعه‏شناسی نیز وجود دارد. در این مقاله پس از ارائه‏ی تعریفی از جامعه‏شناسی تاریخی، راه حلی برای رفع این مشکل پیشنهاد شده است. براساس این راه حلّ، چنانچه جامعه‏شناس برای فهم پدیده‏های اجتماعی زمان خود، به بررسی تاریخ پدیده‏ها و مسائل اجتماعی بپردازد، «جامعه‏شناسی تاریخی» شکل می‏گیرد؛ امّا اگر مورّخ برای فهم بهتر وقایع تاریخی از نظریه‏های اجتماعی استفاده کند، «همکاری تاریخ و نظریه‏های اجتماعی» شکل خواهد گرفت. طبق این بیان، جامعه‏شناسی تاریخی مطالعه‏ی جامعه و پدیده‏های اجتماعی و دگرگونی‏های آنها در بستر زمان بوده و بر این باور است که ساختارهای اجتماعی کنونی و شیوه‏های جدید کنش متقابل اجتماعی را نمی‏توان بدون یک چشم‏انداز تاریخی مورد بررسی قرار داد؛ امّا در همکاری تاریخ و جامعه‏شناسی، هدف مطالعه‏ی وقایع تاریخی است و از آن‏جا که تاریخ از علوم مصرف‏کننده است، می‏توان با استفاده از نظریه‏های جامعه‏شناسی، گذشته را به نحوی تفسیر کرد که گذشتگان نمی‏توانستند. واژه‏های کلیدی: جامعه‏شناسی تاریخی، همکاری تاریخ و نظریه‏ی اجتماعی، جامعه‏شناسی تاریخی کلان، جامعه‏شناسی تاریخی خرد، جامعه‏شناسی ایستا، جامعه‏شناسی پویا.
آدرس اینترنتی